Patrick Meijer

‘Op een dinsdagmiddag in 1987 is er al eens een keer om mij gelachen’ – ‘Zeehaven Twente, dat lijkt me wat’
 De Twentse wortels van stand-up comedian Patrick Meijer.
door Ton Ouwehand
 Hij werd 34 jaar geleden geboren in Enschede, maar hij groeide op in Hengelo (O). En inmiddels mag Patrick Meijer dan een jaar of tien in Utrecht wonen, hij heeft uiteraard wel een mening over het al dan niet sluiten van de luchthaven Twente.
 “Natuurlijk moet die dicht. Laten ze van die luchthaven maar een zeehaven maken. En als dat broeikaseffect een beetje doorzet en half Nederland straks onder water staat, dan zullen we de rest van Nederland eens laten zien wat Twente werkelijk voorstelt. Ik treed op door het hele land. En dan merk je dat er wel eens neerbuigend wordt gedaan over Twente. Ik kom mensen tegen die het idee hebben dat Twente een plek zou zijn waar wat dommige boeren wonen. Nee, als ze straks allemaal naar Twente moeten voor een beetje droge grond, piepen ze wel anders. Laat ik het zo zeggen: ik strijd voor de goede zaak. Ik stel mijn werk als comedian geheel in het teken van een vrij en onafhankelijk Twente. Los van Nederland, los van Europa. Een Twente met een eigen munteenheid. De kroonkurk van Grolsch bijvoorbeeld. En als het zover is met die zeehaven, dan kom ik er ook weer wonen.”
 Patrick Meijer mag dan resoluut overkomen, hij schudt de statements zo uit zijn mouw. Hij associeert met een zeldzaam gemak de oren van je hoofd. Maar hij kan ook best serieus zijn. Over zijn jeugd bijvoorbeeld. Hij was een buitenbeentje, zegt hij. “Ik had het geluk dat mijn ouders gewoon bij elkaar zijn gebleven. Dan val je wel een beetje uit de toon. En dat is weer goed voor je ontwikkeling. Groei maar eens op in Hengelo in de jaren zeventig, tachtig met twee gelukkige ouders. Kun je twee dingen doen: verslaafd raken aan de heroïne of comedian worden. Ik koos voor het laatste.”
 Vanavond staat hij in de Twentse Schouwburg. Een dubbelprogramma met de comedian Lambert-Jan Koops. Die belicht met als titel ‘Dedemsvaart, uw aandacht waard’, zijn jeugd in het Overijsselse plaatsje.
 Meijer zoekt het wat titel betreft ook in de geografie, maar hij laat zien dat hij in dat opzicht veel verder gaat dan Koops: ‘Oostenrijk, een land vol uitdagingen’.
 De meeste mensen kunnen een lach niet onderdrukken wanneer hij de titel van zijn programma kenbaar maakt. “Dat is precies waarom ik die titel heb bedacht.”
 - Wordt Oostenrijk op de avond zelf nog ter sprake gebracht?
 “Niet door mij. Maar het kan natuurlijk best zijn dat mensen het er achteraf onderling nog over hebben, maar ik noem het in elk geval niet.”
 - Waar gaat je show wel over? Maak je je bijvoorbeeld druk over de huidige maatschappij en de mensheid in het algemeen?
“Jeetje, nou heb je toch in twee zinnen ineens mijn hele show te pakken. Als ik dat zou bevestigen, gaf ik wel heel veel weg. Maar als ik eerlijk ben, denk ik dat deze show vrij absurdistisch is. Ik ben bijvoorbeeld niet politiek gericht. Ik ben ook niet overdreven actueel. En dan kom je al snel op wat tijdlozere, absurdere grappen.”
 - Is er in de wereld van de humor iemand met wie je je graag zou willen vergelijken?
 “Nog niet. Ik zou wel willen, maar dat zou nergens op slaan.”
 - Kun je aangeven in welke hoek je zit?
 “Ik ben bang dat het toch wel richting het Finkeriaanse gaat. Dat droge zit er toch wel in bij mij. Is ook typisch Tukkers, dat gortdroge. Ik woon al een jaar of tien in Utrecht, maar ik moet zeggen dat het met de humor hier toch wel wat anders ligt.”
 - Bij de woordcombinatie Utrecht en humor, heb je het al snel over Herman Berkien en Tineke Schouten.
 “Ja, en daar heb ik bijvoorbeeld nog nooit om kunnen lachen. Maar Herman Finkers vind ik op het briljante af. En dat geldt ook voor de eerste show van Theo Maassen en Hans Teeuwen natuurlijk.”
 - Hoe lang leef je van de humor?
“Een jaar of vijf. Daarvoor verkocht ik mijn lichaam langs de snelweg aan Duitse zakenlieden met haast. Nou nee, dat is overdreven. Ik studeerde natuurlijk. Ik heb een jaar rechten gestudeerd, een jaar Nederlands, vier jaar filmtheatertelevisie wetenschap gedaan en daarna kon ik geen studie meer bedenken om niet af te maken. Toen ben ik maar iets gaan doen en dat draaide uit op comedy. Tja, waar dat dan vandaan komt? Ik weet het niet. Ik kan me herinneren dat er in 1987 mensen om me hebben gelachen. Dat was op een dinsdagmiddag. Precies weet ik het niet meer, maar ik maakte een soort grapje waarom werd gelachen. En toen dacht ik: ‘hé’. Verder heb ik er nooit meer wat mee gedaan. Maar toen ik jaren later met de vraag zat wat ik eigenlijk moest met mijn leven, dacht ik: misschien moet ik maar eens grappen gaan maken.”
 “Ik ben gaan spelen. En het winnen van de Comedy Award in 2005 heeft mijn carrière een enorme impuls gegeven. Het is vergelijkbaar met Leids Cabaretfestival maar een veel jonger concours. Naar aanleiding daarvan ben ik gevraagd door een impresariaat, de Comedy Explosion. Daarmee speel ik door het hele land.”
 “Wat ik nu doe, noem ik stand-up comedy. Dat wil ik niet omschrijven als cabaret. De stijl is stand-up, er zit niets theatraals in. Het gaat alleen om de grap. Ik heb geen boodschap. Bij cabaret is het zo dat je ergens wel een bepaalde moraal uitdraagt. Maar dat heb ik godzijdank weten te vermijden.”
 “Maar dat geldt voor nu. Als ik volgend jaar met een avondvullend programma kom, is dit niet meer de geëigende vorm. Dan zal het niet leuk blijven, dan moet ik toch wel een soort concept hebben. Zal het meer de richting cabaret op gaan. Dan zal er ook lijn in moeten zitten en ik ben bang dat het programma dan ergens over zal gaan. Ik ben inderdaad al aan het schrijven. Sinds een paar weken heb ik een idee, een format en daar ben ik druk mee aan de slag. Maar daar heeft niemand bij de comedyshow last van hoor.”
- Gebruik je muziek?
“Nee, hoewel ik niet kan ontkennen dat er een sprake is van een opkomstmuziekje. Maar ik zing niet. Op veler verzoek ben ik daarmee gestopt.”
 - Wel last van poëzieneigingen?
“Soms, maar dan onderdruk ik dat direct door heel veel bier te drinken. Als er gedeelten in een programma op rijm staan, lijkt het mij weer te veel op cabaret.”
 - Kom je nog vaak in Twente?
“Regelmatig, mijn familie woont er. Ik kom nog wel eens een biertje drinken in Hengelo. Maar niet al te geregeld. Ik ben natuurlijk niet voor niets weggegaan. Het is mooi hoor, maar Hengelo is niet de meest inspirerende plek op aarde.”
 - Op welke middelbare school heb je gezeten?
“Ik ging naar de Bataafse Kamp. Maar ik ben daar ook weer vanaf getrapt. Ik was niet zo’n heel enthousiaste leerling. Nou ja, laten we het zo zeggen, ik was wel enthousiast, maar niet noodzakelijkerwijs over de lesstof. Ik heb uiteindelijk wel een vwo-diploma, maar dat ging via het Thorbecke College, het afvoerputje van Twente.”
 - Heb je eerder in Twente opgetreden?
“Als je Laughing Matters bedoelt, daar heb ik nog niet gestaan. Maar dat zal niet lang meer op zich laten wachten. Vorig seizoen heb ik wel opgetreden in de Twentse Schouwburg. Maar dat was niet met mijn eigen show. Toen stond ik er als onderdeel van Comedy Explosion. Dit is de eerste keer dat er met een eigen programma sta. Weliswaar in een dubbelprogramma maar toch. Ik denk dat er wel de nodige familie zal opdraven.”
 - Ben je als kind van ongescheiden ouders toevallig ook nog in het bezit van broers en/of zussen?
“Ja, ik heb een jongere broer, Dennis.”
- En die is ook in de wereld van de humor verzeild geraakt?
“Nee, dat niet. Maar hij is toevallig wel jarig vandaag. En ik zou graag van de gelegenheid gebruik maken hem vanaf deze plek van harte te feliciteren.”
 
Dubbelprogramma: Patrick Meijer met ‘Oostenrijk, een land vol uitdagingen’ en Lambert-Jan Koops met ‘Dedemsvaart, uw aandacht waard’. Vanavond, Twentse Schouwburg in Enschede. Aanvang: 20.00 uur.